ساخت رنگ‌ های خودتمیزشونده توسط محققان ایرانی

Print Friendly

محقق دانشگاه گیلان با حمایت کانون خلاقیت و شکوفایی پارک فناوری گیلان با استفاده از نانوذرات اکسید روی رنگ‌ هایی با خاصیت خودتمیزشوندگی تولید کردند. فرایند خودتمیزشوندگی یکی از فناوری‌ هایی است که در طبیعت اطراف ما در بسیاری از سطوح، مانند بال پروانه‌ ها و برگ گیاهانی مانند نیلوفر آبی وجود دارد.

به علت کاربرد فراوان سطوح خود تمیز شونده در شیشه‌ پنجره‌ ها، صفحات خورشیدی و صنعت نساجی، این فناوری در قرن بیست و یکم توجه زیادی را به خود جلب کرده است. فناوری خودتمیزشوندگی موجب کاهش هزینه‌ های مربوط به نگهداری و مدت‌ زمان لازم برای تمیز نگهداشتن تجهیزات و افزایش دوام آنها می‌ شود.

مهندس رضا مهدوی با اشاره به هزینه‌ هنگفت و زمان زیاد برای اجرای فرآیند تمیزسازی سطوح، از اجرای تحقیقاتی در این زمینه خبر داد و گفت: در این طرح پژوهشی یک پوشش رزینی حاوی رنگدانه‌ های اصلاح شده اکسیدروی تولید شد که همزمان از خاصیت آب‌ دوستی و فتوکاتالیستی برخوردار است. این مساله باعث می‌ شود که آلودگی‌ های روی سطح در مجاورت نور خورشید با نانوذرات موجود در پوشش وارد واکنش شده و به‌ راحتی از روی سطح تمیز شوند.

وی با بیان اینکه از تیتانیوم دی‌ اکسید به‌عنوان معروف‌ ترین رنگدانه‌ سفید در زمینه‌ خود تمیز شوندگی استفاده می‌ شود، خاطرنشان کرد: اما وارداتی بودن و هزینه‌ بالای مواد اولیه، استفاده از آن را با محدودیت مواجه کرده است. بنابراین انتخاب جایگزین مناسب با همان کیفیت و حتی بالاتر، به‌شدت احساس می‌ شود.

این محقق اضافه کرد: بر این اساس در این طرح تلاش شد تا با کاهش اندازه و اصلاح ساختار نواری ذرات به یک خواص فیزیکی و شیمیایی خوب، از جمله خاصیت فتوکاتالیستی و خود تمیزشوندگی برسیم.

مهدوی در توضیح سازوکار عملکرد خود تمیز شوندگی پوشش تولید شده، یادآور شد: در این ترکیب دو خاصیت فتوکاتالیستی و آب دوستی منجر به وجود خاصیت خود تمیز شوندگی می‌ شود. نانوذرات اکسید روی موجود در پوشش با تابش نـور، آلودگی‌ های موجود بر روی سطوح را از طریق فرآیند فتوکاتالیست تجزیه می‌ کنند. این عمل موجب جدا شدن آلودگی‌ ها از روی سطح می‌ شود. علاوه بر این، سطح پوشش داده شده، از خاصیت آب دوستی برخوردار است. بنابراین آب بر روی این سطوح به شکل قطره در نمی‌آید؛ بلکه یک لایه نازک از آب تمام سطح را می‌ پوشاند. لایه آلودگی که بر اثر خاصیت فتوکاتالیستی پوشش از سطح جدا شده بود، اکنون لایه نازک آب زیر آن نفوذ می‌ کند و تمام آلودگی‌ ها را از روی سطح می‌ شوید.

مهدوی ابراز امیدواری کرد که پتانسیل بالقوه‌ تولید صنعتی این‌گونه پوشش‌ ها در داخل کشور به فعلیت برسد؛ چراکه از نتایج این طرح می‌ توان در ساخت رنگ‌ های ترافیکی معابر ، رنگ‌ های ساختمانی و صنایع خودرو استفاده کرد.

بر اساس این گزارش، این طرح در قالب پایان‌ نامه‌ کارشناسی ارشد رضا مهدوی و با راهنمایی دکتر سید سیامک اشرف تالش در دانشگاه گیلان انجام‌ شده و با حمایت کانون خلاقیت و شکوفایی پارک علم و فناوری گیلان و به تأیید داوران ستاد ویژه‌ توسعه فناوری رسیده است.

منبع

 

1 پسند شده

به اشتراک گذاری این مقاله


مطالب مرتبط

پاسخ دهید

براي ثبت ديدگاه خود مي توانيد با يکي از اکانت هاي خود وارد شويد



نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *