مبارزه با عفونت ایمپلنت

Print Friendly

به گفته محققان دانشگاه باسک، حدود ۱۰ درصد از ایمپلنت های انجام شده در نهایت منجر به برداشتن می شوند بیشترین علت آن هم مربوط به عفونت های باکتریایی و یا عدم یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان فک بیمار است. برای مقابله با این مشکل محققان به پوشش جدیدی برای ایمپلنت ها دست یافتند که نه تنها با استخوان فک بهتر یکپارچه می شود بلکه عفونت های باکتریایی در آن هم به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

مواد سازنده ایمپلنت استاندارد از یک پیچ تیتانیوم و یک دندان مصنوعی در بالای آن ساخته شده در سوراخی که در استخوان فک ایجاد می کنند پیچ می شود. معمولاً چند ماه طول می کشد که استخوان اطراف ایمپلتن رشد کند تا ایمپلنت محکم در فک ثابت شود، در این زمان بیمار نباید غذا های جامد مصرف کند زیرا ممکن است دچار مشکلاتی از جمله عفونت و عدم یکپارچه شدن ایمپلنت با استخوان شود. برای غلبه بر این مشکل تلاش هایی صورت گرفته از جمله استفاده از سلول های بنیادین خود بیمار برای رشد سریعتر استخوان ها در اطراف ایمپلنت به نام nanocoating  و یا استفاده از یک نمونه سه بعدی ساخته شده از یک نوع رزین ضد میکروب مطابق با سوراخ ایجاد شده در استخوان فک برای جایگزینی ایمپلنت.

اما در تحقیقات جدید محققان از یک ماده ژل مانند پوششی که بر روی ایمپلنت مالیده می شود استفاده می کنند زیرا هم می تواند روند ادغام ایمپلنت و استخوان را بهبود بخشد و هم مانع از بروز و رشد عفونت چه در ابتدای کار و چه بعد از پایان زمان یکپارچه سازی می شود.

روش کار به این صورت است که ابتدا این ماده ژل مانند را که از نوعی سیلیس ساخته شده مانند رنگ بر روی ایمپلنت قرار می دهند سپس ایمپنت را در یک کوره مطمئن قرار می دهند تا علاوه بر سنتز این ژل و پایدار شدن بر روی تیتانیوم تمامی عوامل عفونت زا نیز از بین بروند. بعد از این مرحله یک لایه ضد باکتری بر روی ایمپلنت قرار می گیرد که جلوی هر گونه عفونتی را در ابتدای عمل می گیرد. بعد از آن با تحلیل رفتن ماده ژل مانند روند یکپارچه سازی ایمپلنت با استخوان فک تسریع می یابد و چنانچه عفونتی بخواهد رشد کند همان ماده ژل مانند مانع از بروز آن می شود، بدین ترتین با سه روش جلوی هرگونه عفونتی گرفته شده و فرایند یکپارچه سازی هم تسریع می شود.

هرچند این روش هنوز در حال آزمایش است ولی محققان اعلام کرده اند که پوشش ضد باکتری می تواند کمک بسیاری در فرایند کاشت ایمپلنت هایی که به موفقیت منجر می شوند باشد .

این تحقیق در مجله Non-Crystalline Solids منتشر شده است.

منبع: دانشگاه کشور باسک

به اشتراک گذاری این مقاله


مطالب مرتبط

پاسخ دهید

براي ثبت ديدگاه خود مي توانيد با يکي از اکانت هاي خود وارد شويد



نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *